Zeepaardje 2008

Langsnuitzeepaardje op bezoek

Al geruime tijd waren er geruchten dat er opnieuw een zeepaardje gezien is in de Oosterschelde. Meestal verblijven zeepaardjes een tijdje op dezelfde plaats en dus informeerden we ons over de juiste locatie.

Samen met een vriend en collega-duiker zijn we op zoek gegaan naar deze zeldzame bezoeker van de Oosterschelde. En inderdaad, wie (goed) zoekt die vindt: "Hippo Hippo Hoera: Een Langsnuitzeepaardje!!!! 

Het Langsnuitzeepaardje is een vis van het geslacht Hippocampus en behoort tot de groep van de zeenaalden. Het kan tot 16cm groot worden en het hoofd lijkt op dat van een paard met een lange snuit. De buik is bol en de lange oprolbare grijpstaart dient om zich te ankeren aan stokjes en wieren. Het lichaam is bedekt met knobbels en stekels die, samen met zijn kleur, voor een uitstekende camoufflage zorgen. Het zeepaardje zwemt rechtop en beweegt zich voort met zijn rugvin terwijl het stuurt met de twee buikvinnen. Het is één van de zeldzame vissen die vertikaal op en neer kunnen zwemmen.

De ogen kunnen onafhankelijk van elkaar draaien. Hierdoor hoeft het niet zijn hele lichaam te draaien bij het volgen van een prooi. Het voedsel bestaat voornamelijk uit kleine kreeftachtigen (kril) of andere kleine diertjes die snel naar binnen worden gezogen via de lange snuit. Omdat het zeepaardje geen tanden noch een maag heeft kan het zijn voedsel niet vermalen en moet het voortdurend eten om aan de nodige voedingstoffen te geraken.

 

Zeepaardjes blijven hun hele leven lang bij dezelfde partner. Tijdens de paringsdans brengt het vrouwtje haar eicellen in de buidel van het mannetje alwaar ze bevrucht worden. Het is het mannetje dat zwanger wordt en hij zorgt voor het uitbroeden van de eitjes. Na 4 - 5 weken verlaten de kleine zeepaardjes de buidel en beginnen ze aan hun eigen leven.

Behalve enkele krabben heeft het zeepaardje weinig natuurlijke vijanden. Dit komt voornamelijk door zijn camoufflage maar ook omdat het zeepaardje erg graterig en slecht verteerbaar is. Zijn grootste vijand is ongetwijfeld de mens. Doordat er jaarlijks miljoenen zeepaardjes gevangen worden voor de traditionele Oosterse geneeskunde en er nog eens zoveel belanden in allerlei souvenierwinkeltjes en aquaria zijn sommige soorten zeepaardjes met uitsterven bedreigd.

Laat ons hopen dat dit zeepaardje vlug een merrie (of hengst) vindt en ze samen vele veulentjes krijgen. Wij wensen het in ieder geval een lang en rustig leven in de Oosterschelde.

Tekst: Alain Keyen
Foto's: Alain Keyen

Bijlagen

xx